ساخته به مياه علياباد . و ايضا به موجب اشارهء آن‌جناب [ 343 الف ] استادان بنا و باغبانان دانا باغاتى دلگشا و بوستانى روح‌افزا در صحرايى بهشت‌آسا به قرب قصبهء مزبوره به سرآب نعيماباد طرح انداختند و در اطرافش جدار بلند مقدار برافراخته ساحت باراحتش را از نشاندن نهالهاى ثمربخش و گلبنهاى عطرپرور معطر ساختند و در اطراف و جوانب درخت سرو و چنار و كاج غرس نمودند و آسيا و مصنعه و سرا در همانجا بنا نموده به اتمام رسانيدند و حالا آن گلشن فردوس‌وش مشهور گشته به « علياباد » و به كمال معمورى رسيده و از نزاهت چمنها و لطافت آب‌وهوا غيرت گلستان ارم گرديده ، شكوفهء بساتين افلاك از انفعال گلهاى رنگارنگش گاهى سرخ و گاهى زرد برآيد و عندليب خوشنواى طبع دراك در وصف گلهاى بدايع آثارش نغمهء روضة من رياض الجنة سرايد ، بنفشهء مشكبوى از حوالى لاله‌هايش چون زلف دلفريب خوبان سر برزده و سنبل سلسلهء موى با گلهاى حمرايش همچون خط غاليه بوى با لعل بتان خوش برآمده اثمار حلاوت آثار اشجارش قوت روح و قوت دل و هواى فضاى دلگشايش [ 343 ب ] در جميع اوقات به غايت معتدل ، شعر : چو خط بتان سبزه‌اش دلگشا * ز سرگشتگانش نسيم صبا درختان سروش همه دلپسند * چو سبزان رعناى بالابلند هوايش هميشه نه گرم ، نه سرد * نه در وى غم گل نه اندوه گرد و همچنين در سنهء ست و اربعين و الف در حوالى قصبهء مهريجرد چشمه جارى كرده قريب به پنج فرسخ راه قنات حفر نموده آن آب را به موضع « چاهوك » آورد و در آن صحرا امر فرمود تا معماران دانا و استادان بنا طرح قريه انداختند مشتمل بر خيابان بسيار ، همه متساوى الاضلاع . و مسجد و حمام و بازارچه و كاروانسرا